Kto by pomyślał, że francuski mistrz, przez Vogue nazwany ‚Picassem cukiernictwa’ zabierze się za przepis na nasz poczciwy sernik krakowski. Niestety jego przepisy, chociaż co jeden to bardziej zachęcający, są dla mnie zbyt pracochłonne. I lenistwo, i brak czasu, tak więc o pistacjowych musach i deserach z 5 warstw kremów, bez i musów mogę pomarzyć. A sernik, jak to sernik, wcale trudny ani wymagający nie był. Na Święta idealny – tradycyjny, a jednak intrygujący samym nazwiskiem. Uznałam, że cały sekret musi tkwić w proporcjach i przygotowaniu. Naprawdę rzadko jestem aż tak dokładna jeśli chodzi o podążanie za przepisem. Nie mogłam zrealizować tylko jednego punktu – bakalii. No więc to był sernik Herme dostosowany do ludzi wydłubujących rodzynki z serników.

Jaki wyszedł? Wspaniały. Delikatny, ale nie zbyt puszysty. Lekko wilgotny. O idealnie wyważonej słodkości. Taki, jaki powinien być tradycyjny sernik.
Wypatrzony tu.

Wersja do druku